15-lecie Polski w Unii Europejskiej – bilans
Kluczowe wnioski
Opublikowano: 17/04/2019
Proces negocjacji i oczekiwane członkostwo Polski w UE oddziaływały pozytywnie na sytuację Polski w okresie przedakcesyjnym. Wpływ ten widoczny był na dwóch płaszczyznach: f inansowej (PHARE, ISPA, SAPARD) oraz reform instytucjonalnych, których implementację zalecała Komisja Europejska.
Gdyby nie integracja europejska, polska gospodarka byłaby obecnie mniejsza o około 12 proc. Członkostwo w UE miało pozytywny wpływ na polską gospodarkę głównie przez związany z tym wzrost zatrudnienia oraz napływ inwestycji zagranicznych.
Polska w latach 2004-2017 cechowała się drugą najwyższą dynamiką wzrostu wartości eksportu. Przystąpienie do Unii Europejskiej przełożyło się na zwiększanie sprzedaży polskich towarów i usług za granicą o 3,2 p.p. rocznie. Gdyby nie integracja europejska, wartość polskiego eksportu byłaby dzisiaj o 32 proc. niższa.
W okresie przedakcesyjnym oraz będąc członkiem UE Polska otrzymała około 163 mld EUR, wpłacając do unijnego budżetu nieco ponad 53 mld EUR. Środki unijne przyczyniły się do rozwoju Polski w wielu obszarach, co – jak pokazują badania – często jest dostrzegane również przez zwykłych Polaków.
Otwarcie granic związane z naszym członkostwem w strukturach unijnych skutkowało emigracją zarobkową na dużą skalę. Pod koniec 2017 r. tymczasowo w krajach UE przebywało około 2,1 miliona Polaków, z czego nieco ponad jedna trzecia posiadała wyższe wykształcenie. Jednocześnie Polska sama stała się celem migracji, głównie dla obywateli zza wschodniej granicy.
Wejście do Unii Europejskiej to krok milowy w historii Polski, kraj stał się bardziej stabilny i potencjalnie silniejszy pod względem politycznym.
Polska współpracuje zarówno ze „starą”, jak i „nową” Europą, dąży do wzmocnienia UE jako parasola dobrobytu i bezpieczeństwa; jest najbardziej proeuropejskim krajem Europy, a także liderem tożsamości europejskiej.
Liczba osób pracujących w instytucjach UE rośnie systematycznie od kilku lat. Dotychczasowego tempa wzrostu zatrudnienia Polaków w strukturach UE nie można jednak uznać za zadowalające – dotyczy to wyższych stanowisk kierowniczych oraz średniej i niższej kadry urzędniczej.

