Makromodel gospodarki narodowej Polskiego Instytutu Ekonomicznego (część II)
Wstęp do raportu
Opublikowano: 04/12/2020
Makromodel gospodarki narodowej Polski skonstruowany na potrzeby Polskiego Instytutu Ekonomicznego1 ma służyć prognozowaniu i analizie skutków różnych, potencjalnych polityk gospodarczych w średnim (kilkuletnim) horyzoncie czasowym. To w znacznym stopniu determinuje jego strukturę, stopień dezagregacji i specyfikację poszczególnych równań. Model PIE nawiązuje do serii modeli WK i WM (Welfe, Karp, Kelm, 2002; Welfe, Karp, Kębłowski, 2006; Welfe, 2013; Welfe, Karp, 2017). Jest to model kompletny i w ramach przyjętych założeń w pełni opisuje funkcjonowanie gospodarki, czego dowodzi stosunkowo mała liczba zmiennych egzogenicznych definiujących otoczenie gospodarki. Wszystkie z nich reprezentują instrumenty polityki ekonomicznej (np. stawki podatkowe) lub kategorie, na które bieżąca sytuacja ekonomiczna Polski, w krótkim i średnim okresie, ma wpływ marginalny (np. krzyżowe kursy walut, wskaźniki koniunktury światowej).
Konstrukcja poszczególnych równań modelu wynika z teorii ekonomii i jednocześnie zapewnia obecność w modelu głównych sprzężeń charakterystycznych dla gospodarki rynkowej (mnożnik konsumpcyjny, mnożnik fiskalny, pętla inflacyjna, akcelerator oraz sprzężenie kursowe). Weryfikacja hipotez ekonomicznych zarówno w odniesieniu do poszczególnych równań, jak i ich grup, uwzględnia właściwości procesów stochastycznych generujących dane (niestacjonarność), na podstawie których estymowane są parametry.
Przy pomocy symulacji zbadano po pierwsze, czy model jest dynamicznie stabilny, to znaczy czy po ustaniu egzogenicznych zaburzeń powraca na trajektorie długookresowe. Po drugie przeanalizowano poprzez symulacje deterministyczne kierunki i skalę reakcji modelu na bodźce ze strony zmiennych, które mogą zostać wykorzystane w charakterze instrumentów polityk gospodarczych.

