Tylko 20 proc. wszystkich inwestycji publicznych w krajach UE stanowią wydatki na infrastrukturę. Pozostałe 80 proc. można zaklasyfikować jako inwestycje w kapitał ludzki, czyli wydatki na zdrowie i edukację obywateli. Dla porównania, wśród inwestycji prywatnych tylko 12 proc. to strumień kierowany na rozwój kapitału ludzkiego. Roczne stopy zwrotu z inwestycji państwa w edukację i zdrowie obywateli potrafią przekraczać 10 proc. Okres wychodzenia z kryzysu to zatem dobry czas na zwiększenie wolumenu inwestycji publicznych i poszerzenie jej definicji – przekonują autorzy raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego „Czy państwo może być dobrym inwestorem?”.

1 lipca 2021r., po blisko 2,5 letnich negocjacjach, Polska wraz z 129 innymi państwami świata wytwarzających łącznie ponad 90 proc. światowego PKB zdecydowały o wdrożeniu reformy międzynarodowych przepisów podatkowych.

Piotr Arak, „Wszystko Co Najważniejsze”: Kryzysy definiują pokolenia. Nie inaczej będzie w przypadku młodych ludzi, którzy doświadczają dzisiejszej pandemii, której koszt, w wymiarze psychicznym, edukacyjnym i zawodowym, osiągnął na całym świecie 1,7 biliona dolarów – około 2 proc. światowego PKB. Blizny zostaną temu pokoleniu na całe życie.

Potencjalne roczne koszty wynikające z konieczności płacenia za możliwość emisji dwutlenku węgla w przeliczeniu na gospodarstwo domowe w UE27 szacuje się na 373 EUR w przypadku transportu i 429 EUR w przypadku budynków mieszkalnych. Co istotne, średni wzrost wydatków na energię z tytułu kosztów emisji z transportu dla gospodarstw domowych UE27 w I kwintylu dochodowym może wynieść 44%, podczas gdy wzrost z tytułu kosztów emisji pochodzących z budynków mieszkalnych może osiągnąć 50%. W przypadku Polski przez koszty emisji z budynków mieszkalnych wydatki na energię wśród najbiedniejszych gospodarstw domowych zwiększą o 108% – wynika z raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego “Wpływ włączenia transportu i budynków mieszkalnych do EU ETS na gospodarstwa domowe”.

Światowe wpływy z CIT są każdego roku uszczuplane o nawet 240 mld USD na skutek transferowania zysków do rajów podatkowych. Najbogatsi ludzie świata przelewają 7,6 bln USD na zagraniczne konta, by uniknąć organów podatkowych. Tymczasem jak wskazuje Polski Instytut Ekonomiczny w raporcie „Global taxes in the post-COVID-19 era”, wprowadzenie globalnego podatku majątkowego zapewniłoby 289 mld USD rocznie, globalnego podatku klimatycznego – 279 mld USD rocznie, a globalnej minimalnej stawki CIT – 127 mld USD rocznie. Zebrane w ten sposób środki wystarczyłyby na zaszczepienie przeciw COVID-19 każdej dorosłej osoby na świecie 4 razy w ciągu roku.

Zdecydowana większość seniorów (68 proc.) dobrze ocenia swoją kondycję fizyczną, a zaledwie 8 proc. osób w wieku 60+ nie korzysta z urządzeń cyfrowych. Jednocześnie, 68 proc. ma poczucie jakiejś formy wykluczenia społecznego, a ponad połowa (57 proc.) odczuwa gorsze traktowanie na rynku pracy. W 2020 r., wśród Polaków w wieku 60+ pracę zawodową wykonywało tylko 17,7 proc. osób. Zwiększenie aktywności życiowej i zawodowej seniorów będzie możliwe, jeżeli z jednej strony uda się zmienić ich przyzwyczajenia, a z drugiej wykorzenić powszechne stereotypy dotyczące osób starszych – twierdzą analitycy Polskiego Instytutu Ekonomicznego, autorzy raportu „Behawioralnie o polityce aktywizacji seniorów” oraz policy paper „Srebrząca się gospodarka. Jak uwolnić potencjał seniorów?”.

Piotr Arak, „Dziennik Gazeta Prawna”: W przeszłości mieliśmy już pandemie i katastrofy powodujące ogromną liczbę ofiar, a przy tym zmniejszające nierówności. Przypuszczenia, że taki skutek przyniesie również COVID-19, możemy już włożyć między bajki, bo pierwsze dane z Polski tego nie pokazują.

Piotr Arak, „Financial Times”: Reforma globalnego systemu podatkowego i przerwanie wyścigu, który obserwujemy od wielu lat, to wielki cel.

Zdecydowana większość seniorów (68 proc.) dobrze ocenia swoją kondycję fizyczną, a zaledwie 8 proc. osób w wieku 60+ nie korzysta z urządzeń cyfrowych. Jednocześnie, 68 proc. ma poczucie jakiejś formy wykluczenia społecznego, a ponad połowa (57 proc.) odczuwa gorsze traktowanie na rynku pracy. W 2020 r., wśród Polaków w wieku 60+ pracę zawodową wykonywało tylko 17,7 proc. osób. Zwiększenie aktywności życiowej i zawodowej seniorów będzie możliwe, jeżeli z jednej strony uda się zmienić ich przyzwyczajenia, a z drugiej wykorzenić powszechne stereotypy dotyczące osób starszych – twierdzą analitycy Polskiego Instytutu Ekonomicznego, autorzy raportu „Behawioralnie o polityce aktywizacji seniorów” oraz policy paper „Srebrząca się gospodarka. Jak uwolnić potencjał seniorów?”.

Piotr Arak, „The Brussels Times”: Społeczeństwa i politycy w Europie Zachodniej i Wschodniej od lat narzekają na międzynarodowe korporacje, które opłacają podatki w rajach podatkowych.