Wojciech Paczos, Jakub Sawulski, „Rzeczpospolita”: Trzeba rozszerzyć obecną formalną definicję inwestycji o inwestycje w kapitał ludzki. Nie będzie to łatwe.

Katarzyna Sierocińska, „Dziennik Gazeta Prawna”: Kuba pokłada duże nadzieje w swojej nowej szczepionce Abdala, która zgodnie z informacją rządowej instytucji biotechnologicznej BioCubaFarma z 22 czerwca ma skuteczność na poziomie 92,3 proc. (po trzech dawkach podawanych co dwa tygodnie).

14 lipca br. Komisja Europejska przedstawi plan legislacyjny dotyczący nowych celów redukcyjnych wraz z propozycją rewizji i rozszerzenia obecnie funkcjonującego systemu EU ETS na sektory budynków i transportu.

Piotr Arak, „EURACTIV”: Plany rozszerzenia unijnego rynku emisji o paliwa transportowe i grzewcze będą miały największy wpływ na najbiedniejsze gospodarstwa domowe .

Miesięczny Indeks Koniunktury wzrósł w lipcu o 4,2 pkt. do poziomu 107,0 pkt i osiągnął najlepszy wynik w 2021 r. Oznacza to poprawę koniunktury względem poprzedniego miesiąca oraz wskazuje na przewagę pozytywnych nastrojów przedsiębiorców nad negatywnymi.

Tylko 20 proc. wszystkich inwestycji publicznych w krajach UE stanowią wydatki na infrastrukturę. Pozostałe 80 proc. można zaklasyfikować jako inwestycje w kapitał ludzki, czyli wydatki na zdrowie i edukację obywateli. Dla porównania, wśród inwestycji prywatnych tylko 12 proc. to strumień kierowany na rozwój kapitału ludzkiego. Roczne stopy zwrotu z inwestycji państwa w edukację i zdrowie obywateli potrafią przekraczać 10 proc. Okres wychodzenia z kryzysu to zatem dobry czas na zwiększenie wolumenu inwestycji publicznych i poszerzenie jej definicji – przekonują autorzy raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego „Czy państwo może być dobrym inwestorem?”.

1 lipca 2021r., po blisko 2,5 letnich negocjacjach, Polska wraz z 129 innymi państwami świata wytwarzających łącznie ponad 90 proc. światowego PKB zdecydowały o wdrożeniu reformy międzynarodowych przepisów podatkowych.

Piotr Arak, „Wszystko Co Najważniejsze”: Kryzysy definiują pokolenia. Nie inaczej będzie w przypadku młodych ludzi, którzy doświadczają dzisiejszej pandemii, której koszt, w wymiarze psychicznym, edukacyjnym i zawodowym, osiągnął na całym świecie 1,7 biliona dolarów – około 2 proc. światowego PKB. Blizny zostaną temu pokoleniu na całe życie.

Potencjalne roczne koszty wynikające z konieczności płacenia za możliwość emisji dwutlenku węgla w przeliczeniu na gospodarstwo domowe w UE27 szacuje się na 373 EUR w przypadku transportu i 429 EUR w przypadku budynków mieszkalnych. Co istotne, średni wzrost wydatków na energię z tytułu kosztów emisji z transportu dla gospodarstw domowych UE27 w I kwintylu dochodowym może wynieść 44%, podczas gdy wzrost z tytułu kosztów emisji pochodzących z budynków mieszkalnych może osiągnąć 50%. W przypadku Polski przez koszty emisji z budynków mieszkalnych wydatki na energię wśród najbiedniejszych gospodarstw domowych zwiększą o 108% – wynika z raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego “Wpływ włączenia transportu i budynków mieszkalnych do EU ETS na gospodarstwa domowe”.

Światowe wpływy z CIT są każdego roku uszczuplane o nawet 240 mld USD na skutek transferowania zysków do rajów podatkowych. Najbogatsi ludzie świata przelewają 7,6 bln USD na zagraniczne konta, by uniknąć organów podatkowych. Tymczasem jak wskazuje Polski Instytut Ekonomiczny w raporcie „Global taxes in the post-COVID-19 era”, wprowadzenie globalnego podatku majątkowego zapewniłoby 289 mld USD rocznie, globalnego podatku klimatycznego – 279 mld USD rocznie, a globalnej minimalnej stawki CIT – 127 mld USD rocznie. Zebrane w ten sposób środki wystarczyłyby na zaszczepienie przeciw COVID-19 każdej dorosłej osoby na świecie 4 razy w ciągu roku.